We kennen allemaal wel iemand die iets heel snel oppakt of leert. Ze kijkt naar een paar filmpjes op Youtube of leest een boekje en hoppa, ze doet het alsof ze er al jaren mee bezig is. Of iemand die zegt iets te gaan doen, zoals in januari naar de gym gaan en dan er eind maart nog steeds twee keer per week actief is.

We kunnen meestal de wil wel opbrengen om in actie te komen om iets van de grond te krijgen. Op het werk bijvoorbeeld. Maar waar we meestal minder goed in zijn is prioriteiten stellen; wat is belangrijk en wat veel minder.

Volgens mij wordt de gave om door zelfmotivatie in actie te komen bepaald door twee dingen. Hoe gedreven ben door het bereiken van iets nieuws en beters? En ten tweede waar je ongeveer zit in het spectrum van obsessief/compulsief tot gebrek aan focus/motivatie. Dát bepaalt namelijk je gave om nieuwe vaardigheden te ontwikkelen.

De meesten van ons hebben moeite met het ontwikkelen van vaardigheden omdat we óf gelijkgestemden om ons heen moeten hebben, óf een coach. Daar ligt ook meteen het grote leermoment. Het is zinloos jezelf te verwijten dat iets niet lukt of dat je het niet volhoudt. Dat je half februari alweer bent gestopt met sporten, hoewel je er op nieuwjaarsdag zo zeker van was dat je het dit jaar wél zou volhouden. Je hoeft eenvoudigweg alleen maar te onthouden dat je de hulp van een pro moet inroepen. Ga dus wel aan de slag bijvoorbeeld met een personal trainer, ook al kost het wat meer. Uiteindelijk houdt je het dan namelijk waarschijnlijk wél vol. De hoofdreden waarom slechts 3 tot 6% een online training afmaakt wordt veroorzaakt door de afwezigheid van een coach. Stel je eens voor hoeveel meer er mogelijk zou zijn als mensen de noodzakelijke steun zouden ontvangen. En dan afmaken waar ze aan beginnen.